admin
“Nećemo da dozvolimo da žrtve Podrinja budu zaboravljene, niti da njihova stradanja budu izbrisana iz istorijskog pamćenja, dugujemo im istinu, pamćenje i poštovanje”, rekao je Nuždić za Srnu, povodom predstojećeg obeležavanja 34 godine od stradanja Srba na tom području.
Nuždić je kazao da su oslobađajuće presude, kako pred Haškim tribunalom i pred Sudom BiH, dodatno produbile osećaj nepravde među porodicama ubijenih Srba.
“Njima su poslate bolne poruke da nema pravde za srpsku decu, poput dečaka Slobodana Stojanovića i braće Dimitrijević, niti za pobijene članove porodica Brane Vučetića, Slavke Matić, Cvjetka Ristića i brojnih drugih čija imena danas, nažalost, retko ko pominje”, naveo je Nuždić.
On je rekao da je Republički centar, radeći na “Atlasu zločina nad Srbima” tokom 1992. godine, evidentirao 76 masovnih stratišta gde su ubijena četiri ili više lica od kojih se čak 26 stratišta ili trećina nalazi u srednjem Podrinju, što nedvosmisleno svedoči o razmerama srpskog stradanja.
Nuždić je kazao da posebno bolno mesto u kolektivnom sećanju zauzimaju zločini počinjeni početkom 1993. godine u Kravici i Skelanima, ističući da sistematsko prećutkivanje ili umanjivanje stradanja Srba u Podrinju tokom 1992. i 1993. godine ne može da doprinese ni istini, ni objektivnom sagledavanju prošlosti, a još manje istinskom pomirenju među narodima.
Istakao je da su ovom pristupu, nažalost, doprineli pojedini bošnjački politički predstavnici, ali i deo međunarodne zajednice i dodao da Republički centar godinama sistematski dokumentuje ove zločine, prikuplja svedočanstva, arhivsku građu i raspoložive fotografije žrtava.
Nudžić je poručio da su srpske žrtve srednjeg Podrinja i Birča trajno ugrađene u temelje Republike Srpske, koja je srpskom narodu garant opstanka, bezbednosti i prava da slobodno živi na ovim prostorim.
Pomen za 3.267 poginulih srpskih boraca i civila sa područja srednjeg Podrinja i Birča biće služen u subotu, 4. jula, u Bratuncu.
Muslimanske jedinice iz Srebrenice su tokom ratnih dešavanja najčešće napadale srpska sela na najveće pravoslavne praznike, a na Petrovdan 1992. godine napale su sela Zalazje, Biljaču, Sase i Zagone ubijajući sve na koje su naišli, pljačakajući i paleći srpsku imovinu.